Santuario della Mentorella

Santuario della Mentorella

Santuario della Mentorella

Santuario della Mentorella

Santuario della Mentorella

Santuario della Mentorella

Santuario della Mentorella

Santuario della Mentorella – To miejsce, położone pośród wzgórz, urzekło mnie w szczególny sposób. Stąd rozpościera się wspaniały widok i można podziwiać piękno włoskiego krajobrazu. Byłem tutaj również na kilka dni przed ostatnim konklawe.

Santuario della Mentorella – Jest to miejsce, w którym człowiek w sposób szczególny otwiera się przed Bogiem. Miejsce, gdzie – z dala od wszystkiego a równocześnie w bliskości natury – poufnie rozmawia się z samym Bogiem.

Santuario della Mentorella – To miejsce… bardzo mi pomagało modlić się.

Jan Paweł II – jako papież – pierwszy raz odwiedził Mentorellę dnia 29.10.1978 roku.

Ojciec Święty wygłosił homilię:”Modlitwa, pierwszy warunek autentycznej wolności ducha”.

Udokumentowane wizyty Jana Pawła II miały również miejsce :

  • 31 marca 1979
  • 17 kwietnia 1990
  • 27 grudnia 1991
  • 30 grudnia 1996
  • 28 października 1997
  • 28 grudnia 1997
  • 03 lutego 2000.

 

Mentorella – tę nazwę trudno znaleźć, nawet w dokładnych przewodnikach po Italii. Sławę Mentorella zyskała dzięki kardynałowi Wojtyle, który tu często przybywał w czasach swoich pobytów w Rzymie, gdy pielgrzymował tu, by w ciszy pomodlić się przed wizerunkiem Maryi. A już jako Jan Paweł II tu właśnie odbył swój pierwszy wyjazd poza Rzym, po objęciu pontyfikatu w 1978 r. tu wielokrotnie przybywał prywatnie w ciągu ostatnich lat. Mentorella w końcu znana jest Polakom, jako że sanktuarium prowadzą polscy Zmartwychwstańcy.
Trudno jest po południu przedostać się przez korki rzymskie na via Prenestinę, starożytną drogę rzymską, która prowadziła do Preneste, czyli dzisiejszej Palestriny, ojczyzny, dodajmy, wielkiego włoskiego kompozytora okresu renesansu – Pier Luigi da Palestriny. Za Palestriną droga pnie się pod górę ostrymi zakrętami aż do Villa San Pietro. A potem już równo, mniej więcej na wysokości tysiąca metrów, prowadzi poprzez Capranica Praenestinę, śliczne miasteczko, liczące 120 mieszkańców. Droga wznosi się na ponad 1200 metrów pod Guadagnolo (miasteczko z 50 mieszkańcami), by z wolna zjechać do samego sanktuarium na Mentorelli – skalnego gniazda – pod nogami (lepiej pod kołami samochodu!), widać kościół z romańską rozetą, klasztor i skałę z kapliczką na szczycie, ukoronowaną krzyżem.
Mentorella nie jest pierwszym sanktuarium, które ma kłopoty z historią, jej początki otacza legenda. Placyd, dworzanin cesarza Trajana (II w.) polował w tych stronach i ujrzał jelenia, a gdy go zaczął ścigać, jeleń stanął spokojnie na skale, a na rogach jego pojawił się krzyż. Placyd przyjmuje chrześcijaństwo, nawraca się z całą rodziną i ginie jako męczennik. Na jego cześć wzniesiono na skale kapliczkę. Nietrudno znaleźć analogie do tej legendy w opowiadaniu o św. Emeryku i założeniu św. Krzyża w Górach Świętokrzyskich. Tę kapliczkę miał odwiedzić cesarz Konstantyn, który zbudował tu kościół, który konsekrował papież Sylwester. Tu miał w końcu przebywać św. Benedykt, zanim zamieszkał w grocie w Subiaco – stąd też pokazują tu grotę św. Benedykta. Subiaco, dodajmy, nie jest stąd daleko i widać je gołym okiem z Mentorelli. Nie można oczywiście kategorycznie zaprzeczać faktowi pobytu tu św. Benedykta, ale też nie mówią o tym żadne wiarogodne dokumenty. Początki Mentorelli są okryte legendą, podobnie jak trudno jest znaleźć porządną etymologię samej nazwy.

Ks. Marek Starowieyski

Preghiera alla Madonna delle Grazie

O beatissima Vergine di Mentorella, nostra amorosissima Madre, decoro di questo sacro monte e faro luminosissimo dei nostri paesi e villaggi che vi fanno corona, riguardate pietosa tutti coloro che vengono a visitarvi in questo Santuario e rivolgete le materne pupille a noi miserabili peccatori, che col cuore contrito prostrati dinanzi alla vostra immagine, imploriamo per mezzo vostro dal Divin Figlio che vi stringete al seno, il perdono dei nostri peccati e l’aumento in noi di ogni piů bella virtů.
O Madre tutta pura, concedeteci che discendiamo questo sacro monte con la pace nel cuore, onde tornati in seno alle nostre famiglie possiamo cantare le vostre glorie e ripeterle un giorno nel Paradiso.  Cosě sia. Madonna della Mentorella, Madre delle Grazie, prega per noi.

http://www.zmartwychwstancy.pl/site/index.php/placowki/sanktuaria/14-sanktuaria/69-mentorella

Santuario della Mentorella è un luogo dove un uomo in modo speciale si apre davanti a Dio. Un luogo dove si e’ lontani da tutto e allo stesso tempo vicino alla natura; dove si parla riservatamente a Dio stesso.
Santuario della Mentorella situato sulle colline, mi ha afferrato in modo speciale. Quindi, c’è una vista meravigliosa e si può ammirare la bellezza del paesaggio italiano. Sono stato anche qui per un paio di giorni prima dell’ultimo conclave.
Santuario della Mentorella – il posto … davvero mi ha aiutato a pregare.

Giovanni Paolo II, 29-10-1978

Giovanni Paolo II – Quattrodici giorni dopo l’elezione al soglio della cattedra di Pietro, inaspettatamente papa Wojtyla, visitò ufficialmente il santuario della Mentorella (29 ottobre 1978) dicendo: „Sono venuto a cantare il Magnificat”. „In occasione dei miei soggiorni a Roma, ho spesso visitato il Santuario della Madonna della Mentorella… Leggiamo nel Vangelo di S. Luca che Maria, dopo l’annunciazione si reco tra le montagne per visitare la sua parente Elisabetta. Arrivata ad Ain-Karin, mise tutta la sua anima nelle parole del cantico, che la Chiesa ricorda ogni giorno nei Vespri: „L’anima mia magnificat il Signore”. Ho desiderato di venire qui, tra queste montagne per cantare dietro le orme di Maria il „Magnificat…”. Questo luogo mi ha aiutato molto a pregare. È perciò anche oggi ho desiderato venire qui. La preghiera, che in vari modi esprime il rapporto dell’uomo col Dio vivo, è anche il primo compito e quasi il primo annuncio del Papa „. Successivamente fece ritorno ai piedi Maria il:

  • 31 marzo 1979
  • 17 aprile 1990
  • 27 dicembre 1991
  • 30 dicembre 1996
  • 28 ottobre 1997
  • 28 dicembre 1997
  • 03 febbraio 2000.

 

Preghiera alla Madonna delle Grazie

O beatissima Vergine di Mentorella, nostra amorosissima Madre, decoro di questo sacro monte e faro luminosissimo dei nostri paesi e villaggi che vi fanno corona, riguardate pietosa tutti coloro che vengono a visitarvi in questo Santuario e rivolgete le materne pupille a noi miserabili peccatori, che col cuore contrito prostrati dinanzi alla vostra immagine, imploriamo per mezzo vostro dal Divin Figlio che vi stringete al seno, il perdono dei nostri peccati e l’aumento in noi di ogni piů bella virtů.
O Madre tutta pura, concedeteci che discendiamo questo sacro monte con la pace nel cuore, onde tornati in seno alle nostre famiglie possiamo cantare le vostre glorie e ripeterle un giorno nel Paradiso. Cosě sia. Madonna della Mentorella, Madre delle Grazie, prega per noi.

https://it.wikipedia.org/wiki/Santuario_della_Mentorella

Jan Paweł II odwiedził Mentorellę dnia 29.10.1978 roku.

Ojciec Święty wygłosił homilię:”Modlitwa, pierwszy warunek autentycznej wolności ducha”.

Mentorella – tę nazwę trudno znaleźć, nawet w dokładnych przewodnikach po Italii. Sławę Mentorella zyskała dzięki kardynałowi Wojtyle, który tu często przybywał w czasach swoich pobytów w Rzymie, gdy pielgrzymował tu, by w ciszy pomodlić się przed wizerunkiem Maryi. A już jako Jan Paweł II tu właśnie odbył swój pierwszy wyjazd poza Rzym, po objęciu pontyfikatu w 1978 r. tu wielokrotnie przybywał prywatnie w ciągu ostatnich lat. Mentorella w końcu znana jest Polakom, jako że sanktuarium prowadzą polscy Zmartwychwstańcy.
Trudno jest po południu przedostać się przez korki rzymskie na via Prenestinę, starożytną drogę rzymską, która prowadziła do Preneste, czyli dzisiejszej Palestriny, ojczyzny, dodajmy, wielkiego włoskiego kompozytora okresu renesansu – Pier Luigi da Palestriny. Za Palestriną droga pnie się pod górę ostrymi zakrętami aż do Villa San Pietro. A potem już równo, mniej więcej na wysokości tysiąca metrów, prowadzi poprzez Capranica Praenestinę, śliczne miasteczko, liczące 120 mieszkańców. Droga wznosi się na ponad 1200 metrów pod Guadagnolo (miasteczko z 50 mieszkańcami), by z wolna zjechać do samego sanktuarium na Mentorelli – skalnego gniazda – pod nogami (lepiej pod kołami samochodu!), widać kościół z romańską rozetą, klasztor i skałę z kapliczką na szczycie, ukoronowaną krzyżem.
Mentorella nie jest pierwszym sanktuarium, które ma kłopoty z historią, jej początki otacza legenda. Placyd, dworzanin cesarza Trajana (II w.) polował w tych stronach i ujrzał jelenia, a gdy go zaczął ścigać, jeleń stanął spokojnie na skale, a na rogach jego pojawił się krzyż. Placyd przyjmuje chrześcijaństwo, nawraca się z całą rodziną i ginie jako męczennik. Na jego cześć wzniesiono na skale kapliczkę. Nietrudno znaleźć analogie do tej legendy w opowiadaniu o św. Emeryku i założeniu św. Krzyża w Górach Świętokrzyskich. Tę kapliczkę miał odwiedzić cesarz Konstantyn, który zbudował tu kościół, który konsekrował papież Sylwester. Tu miał w końcu przebywać św. Benedykt, zanim zamieszkał w grocie w Subiaco – stąd też pokazują tu grotę św. Benedykta. Subiaco, dodajmy, nie jest stąd daleko i widać je gołym okiem z Mentorelli. Nie można oczywiście kategorycznie zaprzeczać faktowi pobytu tu św. Benedykta, ale też nie mówią o tym żadne wiarogodne dokumenty. Początki Mentorelli są okryte legendą, podobnie jak trudno jest znaleźć porządną etymologię samej nazwy.

Ks. Marek Starowieyski

Preghiera alla Madonna delle Grazie

O beatissima Vergine di Mentorella, nostra amorosissima Madre, decoro di questo sacro monte e faro luminosissimo dei nostri paesi e villaggi che vi fanno corona, riguardate pietosa tutti coloro che vengono a visitarvi in questo Santuario e rivolgete le materne pupille a noi miserabili peccatori, che col cuore contrito prostrati dinanzi alla vostra immagine, imploriamo per mezzo vostro dal Divin Figlio che vi stringete al seno, il perdono dei nostri peccati e l’aumento in noi di ogni piů bella virtů.
O Madre tutta pura, concedeteci che discendiamo questo sacro monte con la pace nel cuore, onde tornati in seno alle nostre famiglie possiamo cantare le vostre glorie e ripeterle un giorno nel Paradiso.
Cosě sia.
Madonna della Mentorella,
Madre delle Grazie, prega per noi.

http://www.mentorella.it/

Jan Paweł II odwiedził Mentorellę dnia 29.10.1978 roku.

Ojciec Święty wygłosił homilię:”Modlitwa, pierwszy warunek autentycznej wolności ducha”.

Mentorella – tę nazwę trudno znaleźć, nawet w dokładnych przewodnikach po Italii. Sławę Mentorella zyskała dzięki kardynałowi Wojtyle, który tu często przybywał w czasach swoich pobytów w Rzymie, gdy pielgrzymował tu, by w ciszy pomodlić się przed wizerunkiem Maryi. A już jako Jan Paweł II tu właśnie odbył swój pierwszy wyjazd poza Rzym, po objęciu pontyfikatu w 1978 r. tu wielokrotnie przybywał prywatnie w ciągu ostatnich lat. Mentorella w końcu znana jest Polakom, jako że sanktuarium prowadzą polscy Zmartwychwstańcy.
Trudno jest po południu przedostać się przez korki rzymskie na via Prenestinę, starożytną drogę rzymską, która prowadziła do Preneste, czyli dzisiejszej Palestriny, ojczyzny, dodajmy, wielkiego włoskiego kompozytora okresu renesansu – Pier Luigi da Palestriny. Za Palestriną droga pnie się pod górę ostrymi zakrętami aż do Villa San Pietro. A potem już równo, mniej więcej na wysokości tysiąca metrów, prowadzi poprzez Capranica Praenestinę, śliczne miasteczko, liczące 120 mieszkańców. Droga wznosi się na ponad 1200 metrów pod Guadagnolo (miasteczko z 50 mieszkańcami), by z wolna zjechać do samego sanktuarium na Mentorelli – skalnego gniazda – pod nogami (lepiej pod kołami samochodu!), widać kościół z romańską rozetą, klasztor i skałę z kapliczką na szczycie, ukoronowaną krzyżem.
Mentorella nie jest pierwszym sanktuarium, które ma kłopoty z historią, jej początki otacza legenda. Placyd, dworzanin cesarza Trajana (II w.) polował w tych stronach i ujrzał jelenia, a gdy go zaczął ścigać, jeleń stanął spokojnie na skale, a na rogach jego pojawił się krzyż. Placyd przyjmuje chrześcijaństwo, nawraca się z całą rodziną i ginie jako męczennik. Na jego cześć wzniesiono na skale kapliczkę. Nietrudno znaleźć analogie do tej legendy w opowiadaniu o św. Emeryku i założeniu św. Krzyża w Górach Świętokrzyskich. Tę kapliczkę miał odwiedzić cesarz Konstantyn, który zbudował tu kościół, który konsekrował papież Sylwester. Tu miał w końcu przebywać św. Benedykt, zanim zamieszkał w grocie w Subiaco – stąd też pokazują tu grotę św. Benedykta. Subiaco, dodajmy, nie jest stąd daleko i widać je gołym okiem z Mentorelli. Nie można oczywiście kategorycznie zaprzeczać faktowi pobytu tu św. Benedykta, ale też nie mówią o tym żadne wiarogodne dokumenty. Początki Mentorelli są okryte legendą, podobnie jak trudno jest znaleźć porządną etymologię samej nazwy.

Ks. Marek Starowieyski

Preghiera alla Madonna delle Grazie

O beatissima Vergine di Mentorella, nostra amorosissima Madre, decoro di questo sacro monte e faro luminosissimo dei nostri paesi e villaggi che vi fanno corona, riguardate pietosa tutti coloro che vengono a visitarvi in questo Santuario e rivolgete le materne pupille a noi miserabili peccatori, che col cuore contrito prostrati dinanzi alla vostra immagine, imploriamo per mezzo vostro dal Divin Figlio che vi stringete al seno, il perdono dei nostri peccati e l’aumento in noi di ogni piů bella virtů.
O Madre tutta pura, concedeteci che discendiamo questo sacro monte con la pace nel cuore, onde tornati in seno alle nostre famiglie possiamo cantare le vostre glorie e ripeterle un giorno nel Paradiso.
Cosě sia.
Madonna della Mentorella,
Madre delle Grazie, prega per noi.

http://www.mentorella.it/

Jan Paweł II odwiedził Mentorellę dnia 29.10.1978 roku.

Ojciec Święty wygłosił homilię:”Modlitwa, pierwszy warunek autentycznej wolności ducha”.

Mentorella – tę nazwę trudno znaleźć, nawet w dokładnych przewodnikach po Italii. Sławę Mentorella zyskała dzięki kardynałowi Wojtyle, który tu często przybywał w czasach swoich pobytów w Rzymie, gdy pielgrzymował tu, by w ciszy pomodlić się przed wizerunkiem Maryi. A już jako Jan Paweł II tu właśnie odbył swój pierwszy wyjazd poza Rzym, po objęciu pontyfikatu w 1978 r. tu wielokrotnie przybywał prywatnie w ciągu ostatnich lat. Mentorella w końcu znana jest Polakom, jako że sanktuarium prowadzą polscy Zmartwychwstańcy.
Trudno jest po południu przedostać się przez korki rzymskie na via Prenestinę, starożytną drogę rzymską, która prowadziła do Preneste, czyli dzisiejszej Palestriny, ojczyzny, dodajmy, wielkiego włoskiego kompozytora okresu renesansu – Pier Luigi da Palestriny. Za Palestriną droga pnie się pod górę ostrymi zakrętami aż do Villa San Pietro. A potem już równo, mniej więcej na wysokości tysiąca metrów, prowadzi poprzez Capranica Praenestinę, śliczne miasteczko, liczące 120 mieszkańców. Droga wznosi się na ponad 1200 metrów pod Guadagnolo (miasteczko z 50 mieszkańcami), by z wolna zjechać do samego sanktuarium na Mentorelli – skalnego gniazda – pod nogami (lepiej pod kołami samochodu!), widać kościół z romańską rozetą, klasztor i skałę z kapliczką na szczycie, ukoronowaną krzyżem.
Mentorella nie jest pierwszym sanktuarium, które ma kłopoty z historią, jej początki otacza legenda. Placyd, dworzanin cesarza Trajana (II w.) polował w tych stronach i ujrzał jelenia, a gdy go zaczął ścigać, jeleń stanął spokojnie na skale, a na rogach jego pojawił się krzyż. Placyd przyjmuje chrześcijaństwo, nawraca się z całą rodziną i ginie jako męczennik. Na jego cześć wzniesiono na skale kapliczkę. Nietrudno znaleźć analogie do tej legendy w opowiadaniu o św. Emeryku i założeniu św. Krzyża w Górach Świętokrzyskich. Tę kapliczkę miał odwiedzić cesarz Konstantyn, który zbudował tu kościół, który konsekrował papież Sylwester. Tu miał w końcu przebywać św. Benedykt, zanim zamieszkał w grocie w Subiaco – stąd też pokazują tu grotę św. Benedykta. Subiaco, dodajmy, nie jest stąd daleko i widać je gołym okiem z Mentorelli. Nie można oczywiście kategorycznie zaprzeczać faktowi pobytu tu św. Benedykta, ale też nie mówią o tym żadne wiarogodne dokumenty. Początki Mentorelli są okryte legendą, podobnie jak trudno jest znaleźć porządną etymologię samej nazwy.

Ks. Marek Starowieyski

Preghiera alla Madonna delle Grazie

O beatissima Vergine di Mentorella, nostra amorosissima Madre, decoro di questo sacro monte e faro luminosissimo dei nostri paesi e villaggi che vi fanno corona, riguardate pietosa tutti coloro che vengono a visitarvi in questo Santuario e rivolgete le materne pupille a noi miserabili peccatori, che col cuore contrito prostrati dinanzi alla vostra immagine, imploriamo per mezzo vostro dal Divin Figlio che vi stringete al seno, il perdono dei nostri peccati e l’aumento in noi di ogni piů bella virtů.
O Madre tutta pura, concedeteci che discendiamo questo sacro monte con la pace nel cuore, onde tornati in seno alle nostre famiglie possiamo cantare le vostre glorie e ripeterle un giorno nel Paradiso.
Cosě sia.
Madonna della Mentorella,
Madre delle Grazie, prega per noi.

http://www.mentorella.it/

Jan Paweł II odwiedził Mentorellę dnia 29.10.1978 roku.

Ojciec Święty wygłosił homilię:”Modlitwa, pierwszy warunek autentycznej wolności ducha”.

Mentorella – tę nazwę trudno znaleźć, nawet w dokładnych przewodnikach po Italii. Sławę Mentorella zyskała dzięki kardynałowi Wojtyle, który tu często przybywał w czasach swoich pobytów w Rzymie, gdy pielgrzymował tu, by w ciszy pomodlić się przed wizerunkiem Maryi. A już jako Jan Paweł II tu właśnie odbył swój pierwszy wyjazd poza Rzym, po objęciu pontyfikatu w 1978 r. tu wielokrotnie przybywał prywatnie w ciągu ostatnich lat. Mentorella w końcu znana jest Polakom, jako że sanktuarium prowadzą polscy Zmartwychwstańcy.
Trudno jest po południu przedostać się przez korki rzymskie na via Prenestinę, starożytną drogę rzymską, która prowadziła do Preneste, czyli dzisiejszej Palestriny, ojczyzny, dodajmy, wielkiego włoskiego kompozytora okresu renesansu – Pier Luigi da Palestriny. Za Palestriną droga pnie się pod górę ostrymi zakrętami aż do Villa San Pietro. A potem już równo, mniej więcej na wysokości tysiąca metrów, prowadzi poprzez Capranica Praenestinę, śliczne miasteczko, liczące 120 mieszkańców. Droga wznosi się na ponad 1200 metrów pod Guadagnolo (miasteczko z 50 mieszkańcami), by z wolna zjechać do samego sanktuarium na Mentorelli – skalnego gniazda – pod nogami (lepiej pod kołami samochodu!), widać kościół z romańską rozetą, klasztor i skałę z kapliczką na szczycie, ukoronowaną krzyżem.
Mentorella nie jest pierwszym sanktuarium, które ma kłopoty z historią, jej początki otacza legenda. Placyd, dworzanin cesarza Trajana (II w.) polował w tych stronach i ujrzał jelenia, a gdy go zaczął ścigać, jeleń stanął spokojnie na skale, a na rogach jego pojawił się krzyż. Placyd przyjmuje chrześcijaństwo, nawraca się z całą rodziną i ginie jako męczennik. Na jego cześć wzniesiono na skale kapliczkę. Nietrudno znaleźć analogie do tej legendy w opowiadaniu o św. Emeryku i założeniu św. Krzyża w Górach Świętokrzyskich. Tę kapliczkę miał odwiedzić cesarz Konstantyn, który zbudował tu kościół, który konsekrował papież Sylwester. Tu miał w końcu przebywać św. Benedykt, zanim zamieszkał w grocie w Subiaco – stąd też pokazują tu grotę św. Benedykta. Subiaco, dodajmy, nie jest stąd daleko i widać je gołym okiem z Mentorelli. Nie można oczywiście kategorycznie zaprzeczać faktowi pobytu tu św. Benedykta, ale też nie mówią o tym żadne wiarogodne dokumenty. Początki Mentorelli są okryte legendą, podobnie jak trudno jest znaleźć porządną etymologię samej nazwy.

Ks. Marek Starowieyski

Preghiera alla Madonna delle Grazie

O beatissima Vergine di Mentorella, nostra amorosissima Madre, decoro di questo sacro monte e faro luminosissimo dei nostri paesi e villaggi che vi fanno corona, riguardate pietosa tutti coloro che vengono a visitarvi in questo Santuario e rivolgete le materne pupille a noi miserabili peccatori, che col cuore contrito prostrati dinanzi alla vostra immagine, imploriamo per mezzo vostro dal Divin Figlio che vi stringete al seno, il perdono dei nostri peccati e l’aumento in noi di ogni piů bella virtů.
O Madre tutta pura, concedeteci che discendiamo questo sacro monte con la pace nel cuore, onde tornati in seno alle nostre famiglie possiamo cantare le vostre glorie e ripeterle un giorno nel Paradiso.
Cosě sia.
Madonna della Mentorella,
Madre delle Grazie, prega per noi.

http://www.mentorella.it/

Wskazówki pielgrzymów

Pilgrims tips

Pilgrims tips

Pilgrims tips

Pilgrims tips

Pilgrims tips

Pilgrims tips

Ostatnio dodane na mapie

Last added places

Last added places

Last added places

Last added places

Last added places

Last added places